เรื่องราวเมื่อเช้า (1 ต.ค.52)
วันนี้น้องชายของเรา (มิร่าน้อย..คอยรัก)
โทรมาปรึกษาเค้าแต่เช้า (เจ็ดโมง)
^_^
น้องชาย : ตื่นยังอ่ะ มีเรื่องรบกวนหน่อยครับ.
เค้า : ยังว่ะ แต่คุยได้ ว่าไง?
น้องชาย : ช่วยถามน้อง…(น้องสาวที่น้องเรากะลังจีบ)
ให้ทีสิ โทรไปคุย ถามไถ่ ว่าเป็นไงบ้าง สบายดีมะ
เค้า : (คิดในใจ) ไมกรูต้องโทรไปถามด้วยฟะ
น้องชาย : แค่อยากรู้เฉยๆ ว่าเป็นไงบ้าง
เค้า : (คิดในใจ) เอ่า!! ไมไม่ไปถามกันเองละค้าบบบ
น้องชาย : น้องเค้ามีคนใหม่ เลยไม่กล้าโทรไปอีก
เค้า : อ่อ อ้าว กำ งี้นี่เอง เออๆ เดี๋ยวจัดการให้ อย่าเพิ่งคิดมาก
น้องชาย : ฝากด้วยนะครับ เครียดอ่ะ นอนไม่ได้ กินไม่ได้
เค้า : เออๆ ใจเย็นๆ แล้วไงจะโทรบอกแกอีกทีละกันนะ บาย
น้องชาย : ครับ บายๆ
^_^
ประโยคสนทนาเพียงแค่ไม่กี่นาที
ทำให้ห่อเหี่ยวใจแต่เช้า
เท่าที่รู้ น้องก็เพิ่งคบกัน แล้วไมอีกคนมีคนใหม่เร็วแท้
ไม่เข้าใจเลยค่ะ หรือคุณย์ว่าไง
^_^
จากปลายสายที่…จบไป
จากความรู้สึกห่อเหี่ยวจิตใจ…ที่พยายามสลัดออก
แต่ไม่หลุด…ทำให้เค้าต้องตื่น!!!
เฮ้อ!!! ชีวิต แย่เนอะ
^_^
ทำภารกิจทุกอย่างเสร็จสรรพ
เช้า จน ค่ำ
ก็เลยลองโทรไปหาน้องสาวคนนั้น
ไม่รู้จะเริ่มไง ถามไร เพราะข้างในมันโวยวาย
แต่ต้องแสร้งทำ ถามแบบดีๆ
ไม่ชอบเลยค่ะ
^_^
ได้แค่ช่วงนี้เป็นไงบ้าง สบายดีไหม ทำอะไรอยู่
ส่วนคำตอบที่กลับมา
ก็เป็นปกติดีทุกอย่าง
เค้าไม่รู้จะพูดไรอีก เลยขอวางไป
^_^
คุณย์ช่วยเป็นกำลังใจให้น้องชายเราด้วยนะคะ
น้องเครียดน่าดู : (
^_^
บ่นยาวเลย ขอโทษนะคะ
รับฟังเฉยๆก็พอ อย่าเครียด
เพราะเค้าเป็นห่วงคุณย์
^_^
ดึกดื่นได้ที่พอสมควร
อยากล้มลลงเอนกายซะที
เลยแวะมาบอก “ราตรีสวัสดิ์” คุณย์ก่อน
นอนอิ่ม ฝันอุ่นอุ่น นะคะ (คุณย์)คนที่คิดถึง
